Dziś oddajemy do Państwa rąk efekt naszej wielomiesięcznej pracy. Cieszącą się dużym zainteresowaniem internetową bazę ormiańskich ksiąg metrykalnych wzbogaciliśmy o księgi parafii ormiańskokatolickiej w Stanisławowie. Są to: księgi urodzonych z lat 1785-1825, księgi małżeństw z lat 1785-1836 oraz księgi zmarłych z lat 1785-1832. Indeksacji dokonał mgr Franciszek Wasyl — historyk młodego pokolenia z UJ, zajmujący się tematyką ormiańską. Pracę zrealizowano dzięki dotacji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Ponadto uzupełniliśmy bazę o wpisy do księgi urodzonych parafii w Kutach pochodzące z 1910 roku. W tym miejscu należy się wyjaśnienie. Przechowywana w naszym Archiwum Polskich Ormian ostatnia księga urodzonych parafii ormiańskokatolickiej w Kutach nad Czeremoszem zawiera wpisy nieprzerwanie aż do 19 sierpnia 1953 r. Tym samym stanowi ona świadectwo wielkiego poświęcenia  kuckiego proboszcza, ks. Samuela Manugiewicza, który — sam wiekowy i schorowany — w okresie terroru stalinowskiego nie tylko, jako jedyny duchowny ormiańskokatolicki, pozostał na Kresach, ale i potajemnie udzielał sakramentów.

Niestety, ze względów prawnych, nie możemy udostępniać tych wpisów, od których wytworzenia upłynęło mniej niż 100 lat. Z tego powodu co roku będziemy uzupełniać bazę o rekordy dotyczące kolejnego właściwego rocznika.

Dostęp do bazy ksiąg metrykalnych jest możliwy przez dział "Historia i kultura" na naszej stronie internetowej.

Z przyjemnością informujemy Państwa, że do Archiwum Polskich Ormian przekazane zostały dwie rzadko spotykane książki p. Zbigniewa Kościowa, obie wydane przez Wojewódzką Bibliotekę Publiczną im. Emanuela Smolki w Opolu. Pierwsza, "Polsko-ormiańskie muzykalia", to wydana w 1978 roku publikacja o charakterze źródłowym przedstawiająca utwory muzyczne polskich Ormian. Książka "O muzyce armeńskiej", wydana w 1990 roku wydana została, by przybliżyć polskiemu czytelnikowi muzykę ormiańską, która - jak pisze autor - odgrywała w historii Ormian była bardzo ważna dla zachowania tożsamości narodowej.

Archiwum Polskich Ormian wzbogaciło się o fotografie, dokumenty i kronikę ormiańskiej rodziny Mikulich. Są to m.in. stare dokumenty tożsamości i metryka urodzin Fryderyka Mikulego. Prócz tego hymn jubileuszowy skomponowany przez Karola Mikulego na cześć Jana III Sobieskiego oraz nagrania innych utworów Mikulego. Trwają prace nad opracowaniem grupy dokumentów tej rodziny. Będzie to pierwsze opracowanie dokonane w APO z serii  rodzinnych archiwów.

Całość uzupełnia otrzymana niedawno, wspominana już, praca magisterska "Karol Mikuli - działalność i twórczość". Postać tego ucznia Chopina, muzyka i kompozytora oraz bardzo popularnego organizatora życia muzycznego warta jest wspomnienia szczególnie w obecnym Roku Chopinowskim.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego przekazało do Archiuwm Polskich Ormian cztery publikacje wydane przez ministrestwo w 2009 roku: Anny Agnieszki Szablowskiej i Mariana Seńkiw "Plakat polski", Mariusza Olbromskiego "Lato w Krzemieńcu : legendy znad Ikwy", "Współczesne księgozbiory polskie za granicą: informator " (oprac. Barbara Bieńkowska, Elżbieta Maruszak, Jacek Puchalski), Tadeusza Bernatowicza "Alba: od renesansowej willi do kompozycji krajobrazowej. Z badań źródłowych nad architekturą ogrodów na Kresach".

Zbiory Archiwum Polskich Ormian wzbogaciły się o bardzo ciekawą książkę wydaną przez Zakład Narodowy im. Ossolińskich w 1994 roku. Jest to "Książka ormiańska w latach 1512-1920" autorstwa Rafajela Iszchaniana, w znakomitym tłumaczeniu Andrzeja Pisowicza. Lektura ta przyda się także osobom prowadzącym badania naukowe w APO. mag

Ormianie, ojciec Narek Kuszian z żoną i dwojgiem przyjaciół - na stałe mieszkający w Gruzji - przy okazji przyjazdu do Polski na Spotkanie Młodych organizowane w Poznaniu przez braci z Taizé, odwiedzili Archiwum Polskich Ormian. Goście byli pod wrażeniem prac prowadzonych w APO. Ojciec Narek wyraził chęć pomocy przy odczytywaniu tekstów pisanych w języku staroormiańskim grabar. Patrząc na akwarelę przedstawiającą katedrę ormiańską we Lwowie powiedział, że dzięki odwiedzeniu przed laty tego miejsca podążył drogą wiary i przyjął święcenia duchowne, w Ormiańskim Kościele Apostolskim. Gościom z Gruzji towarzyszyli w Warszawie pani Gohar Azatian z mężem. mag

Fundacja Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich przygotowuje kalendarz na 2010 rok podobny do tego z ubiegłych lat, „Rodziny Ormian w Polsce na starych fotografiach”, (16-stronicowy, ścienny, formatu A4), których cały nakład (400 egzemplarzy) został szybko wyczerpany. Tym razem kalendarz jest dwujęzyczny - polsko-ormiański. Zależy nam m.in. na przekazywaniu całemu ormiańskiemu światu, że w Polsce też są Ormianie!

Zachęcamy do nadsyłania do archiwum Fundacji kopii starych fotografii rodzinnych. Jeśli będą sobie Państwo tego życzyli, zamieścimy je w „Pomóż rozpoznać”.