Niniejsza edycja źródła stanowi przyczynek szerszych badań poświeconych Ormianom galicyjskim w okresie przedautonomicznym. Autor artykułu opracował dwa pełne komplety (dotyczące wszystkich parafii ormiańskokatolickiej archidiecezji lwowskiej) ksiąg status animarum z 1808 roku oraz z 1822 roku, a także odnalezioną we lwowskich archiwach część konsygnacji z końca XVIII wieku. Stały się one podstawą rozprawy źródłoznawczej poświeconej losom ormiańskiej społeczności Galicji w okresie przedautonomicznym.

Publikowana w opracowaniu konskrypcja zdeponowana jest w Centralnym Państwowym Historycznym Archiwum Ukrainy we Lwowie (fond 475, op. 1, sp. 274, s. 25-35). W omawianym zespole archiwalnym, obok ewidencji z 1822 roku, zachowały się jeszcze trzy inne konsygnacje ludności tejŜe parafii. Są to: Konsygnacya Dusz Parochii Kuckiey znajdujacych się Spisana die 5 Julij 1782 Anno; Status Animarum Ritus Armeni Pertinentium ad Parochialem Ecclesiam Kuttensem pro anno 1791; Konsygnacja Parafian kuckich Obrządku ormiańskiego co do Familii y wyszczególnieni co do dusz wyciakniona na dniu 9. 7. 1808 Roku. Wszystkie wymienione źródła stanowią kapitalną podstawę do badań nad dziejami diaspory ormiańskiej.

Przedstawiony powyżej, z konieczności  skrótowy  i niewyczerpujący, przegląd badań nad  społecznością  Ormian  oraz  Kościołem  ormiańskokatolickim,  ukazuje  potrzebę przybliżenia  tych  źródeł  archiwalnych,  które  dotychczas  nie  były  eksplorowane  w  sposób systematyczny  przez  polskich  badaczy.  Naprzeciw  tym  oczekiwaniom  wyszedł w opublikowanym  w  2003  r.,  na  łamach  „Prac  Historyczno-Archiwalnych”,  artykuł Stanisława  Nabywańca  pt.  „Ecclesiastica  galicyjskie  w  zbiorach  Allgemeines Verwaltungsarchiv  w  Wiedniu”.  Wydaje  się  zatem  słuszną  inicjatywa  sporządzenia podobnego  przeglądu,  w  odniesieniu  do  Kościoła  ormiańskokatolickiego,  zasobu archiwalnego Centralnego Państwowego Historycznego Archiwum we Lwowie.