Niedaleko od siebie położone są w Gdańsku dwa miejsca, w których obejrzeć można ciekawe armenika. Pierwsze, to kościół św. św. Piotra i Pawła (ul. Żabi Kruk 3) - Sanktuarium Diecezjalne. Tu znajduje się Cudowny Obraz MB Łaskawej z kościoła ormiańskiego w Stanisławowie. Jedną z tradycji, obchodzoną na pamiątkę cudu Płaczącego Obrazu jest błogosławieństwo relikwiarzem z tuwalnią Łez Matki Bożej w dniu 21 sierpnia każdego roku.

W odbudowanym i stale odrestaurowywanym przez proboszcza parafii, dziekana ks. prałata Cezarego Annusewicza, kościele znajduje się wiele innych pamiątek z kościoła ormiańskiego. Niedawno przy bocznym wejściu odnowiona została wnęka poświęcona zmarłym związanym z kościołem, w tym abp. Józefowi Teodorowiczowi i ks. prałatowi Kazimierzowi Filipiakowi.
Otwarta jest również wystawa „Wielki zapomniany. Arcybiskup ormiański Józef Teodorowicz (1864-1938) - wybitny polski kapłan i mąż stanu”. Do odwiedzenia Sanktuarium i zwiedzenia wystawy zaprasza ks. prałat Cezary Annusewicz - proboszcz ormiańskiej parafii północnej.
Ks. proboszcz planuje utworzenie w świątyni kaplicy ormiańskiej. Podczas wakacji kościół otwarty jest codziennie w dni powszednie od godz. 10 do 18; można w nim nabyć pamiątki (także przedwojenne) związane z kultem MB Łaskawej.
Przy kościele, od października 2009 roku, stoi dwumetrowy ormiański chaczkar, a uliczka wokół kościoła nosi oficjalnie nazwę „Zaułek ormiański”.
Kilka ulic dalej, przy ul. Ołowianka 9-13, w Centralnym Muzeum Morskim w Gdańsku, na jedynej w Polsce stałej ekspozycji malarstwa marynistycznego, oglądać można obrazy Howannesa (Iwana) Ajwazowskiego (1817-1900), rosyjskiego malarza ormiańskiego pochodzenia, którego przodkowie przenieśli się na Krym z okolic Lwowa.
Niedaleko Muzeum, przy ulicy Mariackiej 34 znajduje się warto odwiedzenia galeria „Nairi” Arpenik i Gagika Parsamainów.

mag (22.07.2010)

Zwycięstwo nad Zakonem Krzyżackim pod Grunwaldem miało miejsce 15 lipca 1410 roku, czyli w dniu, w którym w liturgii Kościoła katolickiego wypadało święto Rozesłania Apostołów (Divisio Apostolorum), czyli rozejścia się ich po całym świecie. W bitwie brały udział jednostki i oddziały pochodzące z różnych krajów i ludów. Czy byli wśród nich Ormianie?

W niedzielę, 18 lipca, w Żurawicy k. Przemyśla ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski odprawi Mszę św. w intencji ks. Kajetana Amirowicza, ostatniego proboszcza parafii ormiańskiej w Śniatynie na Pokuciu, z okazji 45. rocznicy jego śmierci. Po Mszy spotkanie autorskie w Domu Katolickim.

Ks. Kajetan Amirowicz urodził się w 1881 r. w Suczawie na terenie obecnej Bukowiny Rumuńskiej, która w tym czasie wchodziła w skład monarchii austro–węgierskiej, w rodzinie ormiańskiej, spokrewnionej z rodzinami ormiańskimi w Polsce. Od dzieciństwa bardzo dobrze znał język polski. W 1901 r. rozpoczął studia teologiczne na Uniwersytecie Lwowskim. Święcenia kapłańskie przyjął w 1906 r. z rąk arcybiskupa ormiańskiego Józefa Teodorowicza.

Urodził się w 1881 r. w Suczawie na Bukowinie, na terenach obecnej Rumunii, która w tym czasie wchodziła w skład monarchii austro – węgierskiej, w rodzinie ormiańskiej, spokrewnionej z rodzinami ormiańskimi w Polsce. Jego nazwisko pochodziło od ormiańskiego słowa „amiraj” – przełożony. Również jego imię było typowe dla środowiska ormiańskiego. Chrzest i bierzmowanie otrzymał w obrządku swoich rodziców, czyli w obrządku ormiańskokatolickim. Ormianie – katolicy nie mieli w Suczawie własnej świątyni. Dlatego też sakramenty święte przyjął na terenie kościoła rzymskokatolickiego, ale z rąk kapłana ormiańskiego, ks. Floriana Mitulskiego, proboszcza z Czerniowiec, który dojeżdżał do Suczawy z posługą duszpasterską.

Dojrzewał w skwarne, czerwcowe dni i już jest! Ukazał się trzeci, letni (ściślej — jeszcze gorący) numer "Awedisu". A w nim między innymi:

• Czy Ormianie mogli walczyć pod Grunwaldem? — specjalny dodatek "Ormianie w służbie Polski i Litwy. Grunwald 1410-2010"
  
• Relacja z konferencji "Sztuka ormiańskiej diaspory" i wywiad z jej organizatorem
• Prof. Andrzej Pisowicz wyjaśnia językowe zawiłości wschodnio- i zachodnioormiańskie — felieton z cyklu "Didaskalia armenistyczne"
• Rozmowa z senatorem Łukaszem Abgarowiczem o polskiej polityce wschodniej i jego niedawnej wizycie w Armenii
  
• Hamparcum i Hokekalust — co to takiego tłumaczy prof. Ara Sajegh
• Narada wojenna przy aromatycznych szaszłykach i pachnącej gata babci Abowian
  
• I wiele, wiele innych!

Zapraszamy do lektury. Trzeci numer "Awedisu" dostępny jest w Ormiańskiej Bibliotece Cyfrowej FKiDOP.

ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski